„Gdy już znajdziesz swoją drogę, miej odwagę popełniać błędy. „

To cytat z „Bridy” Paulo Coelho.

Czy odnalazłam swoją drogę?

To ciągle jest wiele dróg równoległych, prowadzą jednak w tym samym kierunku- odnalezienia siebie, odnalezienia  światła w sobie.

Czy mam odwagę popełniać błędy?

Popełniam je z odwagą ,lub z powodu jej braku .

Wiem, że chcę iść swoją drogą, ale po tej drodze spotykam ludzi, którzy idą w innym kierunku , lub w podobnym, ale z większą siłą. Wówczas , aby się z nimi nie zderzyć lawiruje, omijam ich .Czasem jest to dobre dla obu stron, ale czasem w tym labiryncie gubię się ,tracę siłę, gubię swoją drogę ,gubię siebie i muszę się zatrzymać. Zatrzymać się złapać oddech, równowagę ,aby ruszyć dalej. Nie chcąc nikogo po drodze niszczyć, czasem niszczę samą siebie.

A do tego wszystkiego Ci ludzie, to najczęściej najbliższe mi osoby .

Wiem, że to wszystko doświadczenia, że dostaję je od Boga ,  losu… po to abym wzrastała .

Wiem też, że uczą mnie pokory. Wówczas, gdy wydaje mi się ,że już tyle wiem, potrafię poradzić innym, jak to żyć z dystansem do sytuacji, do samego siebie . Wtedy los,  Bóg ,moja Dusza ,Wyższa Jaźń  ” rzuca mnie na kolana” i znów muszę się dźwignąć  i zaczynać ..od początku ?

Nie, już nie od początku, ale od tego miejsca na mojej drodze, w którym potknęłam się o ‚kamienie”

Wstaję więc powoli, ostrożnie na osłabione nogi , idę się umyć w strumieniu , zaczerpnąć świeżej wody . Prostuję się ,patrzę w niebo , otwieram ramiona do słońca lub deszczu , proszę drzewa o siłę  i ruszam dalej swoją drogą .Mam świadomość napotkania zakrętów, pójścia za fałszywym drogowskazem , zmęczenia i niewygody w podróży, ale idę .

Idę naprzeciw swojemu przeznaczeniu .

Basia